Sinds een jaar werk ik als verkoopster bij Maxi Zoo: een “dierensupermarkt”. Een job die soms meer gemeen heeft met sociaal werk dan je zou denken, maar hier later meer over.
Winkel open om 10u en sluit om 18u. Maar niet voor mij. We openen om 9u, maar zijn al wat vroeger aanwezig. Sluiten doen we om 18.30u, maar reken hier maar zo’n 15minuten bij om iedereen buiten te werken. Iedereen gaat graag tijdig naar huis, maar niet zo’n evidentie voor verkopers.
Ik doe mijn job met heel veel plezier, al zou ik graag een job met meer uitdaging hebben. Met uit het hoofd kennen van de samenstelling van hondenbrokken kom je niet echt ver. Al kan het toch wel handig zijn (in mijn huidige job dan toch).
Ik ben een geregeld bezoeker van de VDAB website, we blijven zoeken naar iets anders. Ik lees honderden vacatures en het valt me vaak op dat ‘flexibiliteit’ een vaak voorkomend gevraagd kenmerk. Maar hoe ver moeten we hier in gaan?
Sinds ik bij Maxi Zoo werk, heb ik nog geen enkele maand zonder overuren op mijn loonfiche. Een kleine opmerking: officieel mag ik maar 10 extra uren werken, omdat ik deeltijds tewerkgesteld ben. Op die manier wordt de flexibiliteit toch wat afgebakend. Op het eerste zicht wel, maar wat gebeurt er dan…
In mei neemt onze verantwoordelijk haar ontslag. Een opzeg termijn van 6 weken. Half juni is zij definitief weg bij ons. Een nieuwe verantwoordelijk moeten we nog niet meteen verwachten. Daarbij komt nog eens de vakantie van een collega. Men stelt mij de vraag of ik het zie zitten om een 38uren week te doen. Via een extra bijlage in het arbeidscontract is dit allemaal wettelijk. Ik ga hier op in, school is toch voorbij. Ondertussen heb ik al 2 zo’n bijlagen. Noemt men dit een deeltijdse job? Vaste werkdagen heb ik al helemaal niet. Mijn vriend kan zelf niet meer volgen wanneer ik nu wel werk en niet, ja hoe zou je zelf zijn?
Dan hebben we ook nog de weken dat een collega steeds ziek meldt na het weekend of zijn vaste vrije dag. Zo krijg ik’s morgens een sms met de vraag of ik wat vroeger kan komen werken om de afwezigheid van de zieke collega op te vangen. Wat doen we? We springen uit bed en sms’en terug dat we er over een uurtje zijn, moeten nog snel ontbijten ook hé. Zo zijn er ook de dagen dat ik op het werk aankom en men vraagt of ik tot sluit wil blijven om… De afwezigheid van de zieke collega op te vangen. Ik doe dit allemaal zonder probleem. Onze assistent draait al maanden overuren voor de afwezigheid van een verantwoordelijke op te vangen. Na 3 weken afwezigheid van diezelfde collega zou je toch wel een ‘sorry’ verwachten voor alle overlast. Neen, toch niet.
De vraag of ik extra uren wil doen, blijft komen en met evenveel enthousiasme antwoord ik: “ja, geen probleem”. Gaan we hier te ver in? Kan je zomaar weigeren of zet je hiermee je job op het spel? Verwachten ze bij elk bedrijf zoveel flexibiliteit of wat wordt hier nog onder verstaan?
Communiceren vind ik op dit vlak het belangrijkste. Sowieso zal de ene persoon flexibeler zijn dan de ander door verschillende redenen: gezin, hobby's, eigen mening. Dit merk je al op jou werkplek, iemand die vaak ziek is, iemand die 3weken afwezig is en zich niet verontschuldigt eens hij terug is,... Je merkt direct de verschillende reacties op. Zolang je er zelf geen problemen mee hebt, kan flexibiliteit zo breed zijn als je maar wilt. Eens het je te ver gaat echter, moet je onmiddellijk actie ondernemen en een gesprek aanvragen met je verantwoordelijke. Dan kan er een oplossing gezocht worden. Wacht hier ook niet mee, dan wordt de stap moeilijker en de dreiging voor de verantwoordelijke ook groter.
BeantwoordenVerwijderenIk werktte tot voor kort altijd als kapster en volgde onlangs nog een cursus. Tijdens de pauze had ik een kort gesprek met de lesgever, over hoe hij in zijn salon met z'n personeel omgaat. Hij benadrukte ook weer het belang van communicatie. Elke maand had hij een gesprek met z'n medewerkers, dat kon 2min tot een uur duren, afhankelijk van de situatie. 1maal per jaar, vroeg hij aan z'n personeel wat ze verwachten van het komende jaar, de ene vraagt meer geld(opslag), de andere meer opleidingen, de andere een extra vrije dag, de andere zoveel mogelijk overuren...
Open communiceren met je baas is dus de boodschap volgens mij, zo kunnen jullie samen het maximun halen uit de samenwerking.
groetjes, Griet